De uitdaging voor de Sallandse lelie telers.

Er ligt voor de Sallandse lelie telers een kans:  de weg van het ´eens anders doen´ om een leefbare en gezonde wereld te krijgen. Elk jaar staan op een andere akker (bijna nooit twee jaren achter elkaar op hetzelfde veld vanwege de vervuiling en uitputting) de strakke en lange velden klaar om daar de bron te zijn van de nieuwe lelieoogst. Elk jaar stoor ik me als consument aan deze onnatuurlijke wijze van het op de markt brengen van deze bollen.  De knoppen worden tijdig door schoolkinderen –eindelijk beschermd met handschoenen en mondkapjes!!- eraf gehaald om de bol optimaal te kunnen laten ontwikkelen. Daarom wil ik geen lelies in mijn tuin.

Beste telers: er is een wens naar eerlijke lelies, misschien wat kleiner en minder in aantal per hectare. Werk naar deze markt: vertel hoe je product is ontstaan en wat je daarvoor hebt gedaan en bescherm daarmee de natuurlijke omgeving. Wees wijs met je omwonenden zodat zij zeggen dat ze  u volgend jaar wel weer als buurman willen hebben.   U hoeft ook geen convenant meer af te sluiten met de gemeenten. Doe het nu: u gaat nu beginnen op een schoon veld dat nog minimaal is uitgeput: in de gebruikelijke teelt wordt de grond vergiftigd en is daarna ongeschikt gemaakt voor eerlijke teelt in het volgend seizoen.

 De insecten komen nu graag naar je met bloemen ingezaaide akkerrand om de stuifmeel en nektar te halen. De imker hoeft hierdoor niet bang te zijn dat zijn volk door uw handelen het loodje legt. De solitaire bij vindt een gezonde biotoop en wil volgend jaar ook graag terug komen.

Beste lelieteler: uw verdien model is misschien wat kleiner, maar is wel eerlijker en zal –met enige aarzeling-  uw aanzien vergroten. Praat hierover en niet over de gewasbeschermingsmiddelen die bijna erger zijn dan een neutronenbom.

Groen links daagt u uit!